chrispie.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Leuk dat jullie een kijkje
    komen nemen op mijn log.
    Soms grijp ik uit het leven,
    soms zijn het hersenspinsels,dan weer
    is het nieuws en dan is het onzin.
    Gewoon zoals ik ben!
    ik heb mezelf verkocht.........
    Starend kijk ik door het raam,de wind waait mijn tuinstoelen door de tuin,de kat likt zich schoon op de tuintafel,de zonnebloemen gaan wild heen en weer in de wind,boven pingeld een meissie een (vals) liedje op haar synthesizer..........en ik.....ik laat mijn gedachte even terug gaan naar vanmorgen.
    Vol zenuwen ging ik een bepaald gesprek aan...
    Een gesprek dat voor de rest van mijn toekomst wellicht iets goeds kan brengen.
    De zenuwen bleken niet nodig en starend uit mijn raam zucht ik van een soort van opluchting.
    Ik spring nog geen gat in de lucht maar diep van binnen zit wel een gevoel van.............I did it!,Ik kan het,ik wist mezelf best goed te verkopen en highhhhhhhhhhhh five.............(denk ik)


    Eindelijk na maanden zeuren,knokken,netjes vragen en mijn best doen had ik het eerste gesprek met iemand van de reintegratie.
    Zelf zoek ik al sinds de zaak op de fles ging waar ik werkte naar een passende baan.
    Maar of ik ben te oud(en zelfs 1 x te jong hahah),of ze hebben net een beter passend persoon,of je hoort gewoon niks.......

    Lang verhaal kort.....zo zelf de weg vinden ging niet zoals ik wilde dus klopte ik aan bij de instanties die ervoor zijn.

    Dan zou je denken dat gaat vlot,de regering wil mensen aan het werk hebben,maar nee hoor...
    Nu ben ik niet voor 1 gat te vangen dus ik bleef vragen,ik bood zelf al een omscholing aan en ga zo maar door.
    Ineens bleek er na al die tijd een helder licht te werken bij de gemeente die me beloofde me aan te melden voor nu eens echte reintegratie.

    Ik knikte ja,riep van binnen joepie en wachten af...
    Dat ik binnen 3 weken een oproep kreeg voor een gesprek vond ik al vrij positief,en dat ik dus vanmorgen onderhand anderhalf uur heb zitten babbelen gaf me een blij gevoel.

    Het verbaasde me al dat ze zoveel gegevens voor zich had liggen(over mij) die ze dus ook werkelijk gelezen had(bleek uit dingen die ze zei).
    De normale gang van zaken is toch wel elke keer je hele administratie meenemen,maar nee hoor.
    2 formuliertjes had ik thuis al in moeten vullen en verder wilde ze weten wie ik was,wat ik kon en wat ik wilde.

    En zomaar verliep het gesprek zoals zou moeten.
    Open,oprecht,tot in detail en gemakkelijk.
    Mijn goede kanten...ik kon ze zo opnoemen..
    Mijn slechte..ze rolde er zo uit...
    Haar vragen en stellingen...hoppa hier heb je mijn mening..

    Het leek als vanzelf te gaan en hoe meer ik op dingen inging hoe positiever zij werd.
    Natuurlijk zijn er punten waar nog geen zekerheid over is(ze gaan me herkeuren...want ja voor hun spelen de gevolgen van mijn herseninfarct harder mee dan ik hoopte),maar ze zag allerlei kansen met me en voor me.

    Ik kon aangeven wat ik wel en niet wilde en ze was het zo met me eens.
    Ze werd er vrolijk van....ze vond me zo enthousiast,ik kon de dingen zo onderbouwen en haar collega's die konden zeker wat met wat ik voor ogen had en met wat ik wil...

    Deed me goed.........en al die zenuwen bleken dus eigenlijk voor niks te zijn.
    Er volgt nu een traject van keuring,dan stappen plan,dan zoeken(met hulp) en wellicht zo een aangepaste baan....
    Ik verkocht mezelf en zij zag mega kansen.........


    Word hopelijk snel vervolgt!!!
       

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl